Xustiza

O tribunal estima parcialmente o recurso interposto pola condenada e exclúe a continuidade no delito de estafa

A Sala do Penal condenou a 4 anos de prisión por un delito continuado de falsidade de documento mercantil en concurso medial cun delito de estafa cualificado á extesoureira de Autopistas do Atlántico (AUDASA) e de AUTOESTRADAS de Galicia entre outubro de 2008 e xaneiro de 2019 por apropiarse de 1,2 millóns de euros.

O tribunal estima parcialmente o recurso interposto pola condenada e exclúe a continuidade no delito de estafa, apreciada pola Audiencia Provincial da Coruña e o Tribunal Superior de Xustiza de Galicia, o que supón unha rebaixa da pena de prisión que pasa de 6 anos e 5 meses a 4 anos de prisión.

A Sala mantén o resto dos pronunciamentos da sentenza recorrida polo que a recorrente terá que aboar unha indemnización de 1.103.600 euros a AUDASA e de 125.155 euros a AUTOESTRADAS de Galicia. Desa cantidade responderá solidariamente coa condenada, e ata o límite de 614.377 euros (50 % do defraudado), o seu marido, quen foi tamén xulgado e ao que se considerou “partícipe a título lucrativo”.

A sentenza explica que nos feitos probados se describe como a acusada, aproveitando a posición de confianza na xestión contable e de tesourería, entre os anos 2011 e 2018 transferiu —sen correspondencia con ningún pago ou gasto real das empresas— desde distintas contas bancarias de AUDASA á súa en Ibercaja, aberta o 23 de xuño de 2011, un total de 1.237.686,31 euros, dos que se apropiou.

Sinala a Sala que do relato fáctico se desprende que “a acusada aproveitou a posición de confianza que tiña na xestión contable e de tesourería, o que implica ese plus engadido de culpabilidade que esixe a agravación, a sumar á ilicitude propia do tipo básico, unha maior gravidade con acento na violación da confianza e no gran crédito depositado nas súas propias cualidades profesionais”.

O tribunal considera que estamos, polo tanto, “ante condutas falsarias que recaen sobre documentos mercantís, ordes de transferencia ficticias con aspecto idéntico ás que AUDASA e AUTOESTRADAS remitían aos bancos, aínda que modificando a conta de destino pola numeración da que tiña en IBERCAJA; en definitiva, transferencias bancarias ordenadas pola acusada en nome das empresas prexudicadas que remitía ás entidades financeiras en formato PDF desde o correo electrónico de AUDASA, xerando por iso un elevado grao de confianza, que sen dúbida afectaban ao valor da seguridade, na súa dimensión colectiva, do tráfico xurídico-mercantil, figurando como beneficiarios aseguradoras como AXA, ALLIANZ, ZURICH, MAPFRE ou provedores habituais das empresas prexudicadas. Todo iso, unido á alteración de parte dos bancos e das conciliacións, reintegros e pagarés de cara a cadrar a contabilidade ao final de cada ano”.

Por outra banda, a Sala desestima o recurso de casación interposto polo marido da extesoureira que cuestionaba a contía establecida para el, en concepto de responsabilidade civil, como “partícipe a título lucrativo”.

O tribunal responde que neste caso “razóase cumpridamente a existencia de lucro, por quen sendo o esposo e convivindo coa acusada, claramente se beneficiou das ganancias ilícitas obtidas por aquela como consecuencia do delito cometido e, á marxe do seu enriquecemento persoal, tamén o fixo daquilo que era común e do que gozou, posto que a conta onde foi parar todo o diñeiro estaba ao seu nome e ao da súa esposa, os cales tiñan réxime económico de gananciais, polo que as cantidades calculadas polo tribunal son correctas”.