A banca ourensá mobilízase contra a deterioración das súas condicións laborais
Persoas delegadas sindicais de CIG-Banca protagonizaron onte concentracións diante de varias entidades bancarias de Ourense para denunciar o empeoramento das condicións laborais do sector, con especial atención á perda de poder adquisitivo que veñen sufrindo os traballadores e traballadoras. A protesta enmárcase nunha campaña de mobilizacións impulsada polo sindicato a nivel galego, que busca visibilizar tanto a deterioración salarial como a presión comercial á que, segundo denuncian, está sometido o persoal para colocar produtos financeiros que a clientela non demanda.
Dende a central sindical lembran que os convenios anteriores xa supuxeron unha perda acumulada do 25 % nos salarios, ao non incluír ningunha cláusula de revisión anual vinculada ao IPC. A pesar deste precedente, sinalan que os sindicatos CCOO e UGT asinaron os convenios actualmente vixentes —o do SIB para o sector do aforro e o de FINE para a banca— sen incorporar esa cláusula de actualización salarial. Como consecuencia, co IPC situado no 5 %, o persoal do sector volverá perder capacidade adquisitiva este ano, ao non recibir ningún tipo de atraso que compense a suba de prezos.
A esta situación súmase, segundo CIG, a conxelación das compensacións por quilometraxe, nun contexto no que o prezo dos combustíbeis se duplicou. O sindicato sostén que, como resultado, hai empregados e empregadas que terminan asumindo do seu propio peto parte dos gastos derivados de desprazarse ao seu posto de traballo. Dende a organización insisten en que non se trata de erros puntuais de negociación, senón de sucesivas cesións fronte a entidades bancarias que, afirman, rexistran beneficios millonarios. Neste sentido, critican que eses beneficios non se trasladen ao cadro de persoal e apuntan directamente á actuación doutros sindicatos do sector, aos que acusan de actuar en favor dos intereses empresariais.
O comunicado difundido con motivo das protestas tamén pon o foco nas condicións diarias de traballo, que segundo CIG se deterioraron notablemente. Denuncian o que cualifican de presión constante sobre o cadro de persoal para alcanzar obxectivos de venda de produtos financeiros, en ocasións sen que exista demanda real por parte da clientela. Segundo relatan, as instrucións que reciben os empregados limítanse a incrementar as vendas, sen marxe para valorar a idoneidade dos produtos ofrecidos nin o perfil de cada cliente, en medio de sucesivas campañas comerciais simultáneas.
O sindicato denuncia ademais xornadas de traballo moi extensas, encubertas baixo o que describen como unha flexibilidade horaria ficticia, con obxectivos que aumentan de forma constante e que xeran unha carga de traballo que consideran imposíbel de asumir dentro do horario legalmente establecido. A iso engaden que as horas extraordinarias nin se aboan, nin se cotizan, nin quedan rexistradas de forma axeitada.
Así mesmo, aseguran que cando non se cumpren os obxectivos comerciais fixados, o persoal recibe advertencias relacionadas con posíbeis traslados ou despedimentos, ademais do que describen como ataques á súa dignidade persoal e profesional, nun clima que, segundo denuncian, intensifica aínda máis a presión comercial. O sindicato cualifica esta situación como unha forma de violencia laboral presente no día a día do sector. Segundo o seu testemuño, esta presión continuada derivou nun aumento preocupante do consumo de ansiolíticos e antidepresivos entre os traballadores, até o punto de normalizar, en palabras da organización, que traballar nunha entidade bancaria supoña facelo nun contorno que termina afectando á saúde de quen alí desempeña o seu labor.