O TSXG avala o parque eólico Bustelo e rexeita suspender cautelarmente o Coto Muíño
O Tribunal Superior de Xustiza de Galicia (TSXG) avalou a autorización do parque eólico Bustelo, situado nos concellos coruñeses de Coristanco e Carballo, ao rexeitar o recurso presentado pola Asociación Autonómica Ambiental e Cultural Petón do Lobo. Nunha resolución distinta, a mesma Sala tamén denegou a suspensión cautelar das autorizacións do parque eólico Coto Muíño, proxectado nos municipios de Vimianzo e Zas, á espera de que se resolva o fondo do recurso.
No caso de Bustelo, a Sección Segunda da Sala do Contencioso-Administrativo do TSXG rexeitou o recurso contra as autorizacións previa e de construción concedidas pola Xunta de Galicia. A resolución aplica a doutrina establecida polo Tribunal Supremo nunha sentenza ditada o pasado mes de maio, na que confirmou a legalidade da autorización administrativa do parque tras os recursos presentados pola Asociación para a Defensa Ecolóxica de Galiza e a Plataforma para a Defensa da Cordilleira Cantábrica.
Os maxistrados sinalan que o feito de que parques eólicos próximos compartan infraestruturas, como sucede con Campelo, Bustelo e Monte Toural, non implica automaticamente que constitúan un único proxecto para os efectos da avaliación ambiental. A Sala considera que non se produciu un fraccionamento de proxectos nin se aprecia que se perseguise unha finalidade fraudulenta.
Sobre a redución de 30 a 15 días do prazo de información pública, o tribunal explica que a declaración de interese especial que permitiu aplicar ese prazo foi adoptada nun acto administrativo anterior que non foi recorrido neste procedemento e que, polo tanto, non pode ser revisado neste proceso xudicial.
O TSXG tamén sinala que a tramitación urxente conta cun respaldo normativo específico para os proxectos de enerxías renovables, en atención ao interese público ambiental na súa axilización e ás previsións do Dereito da Unión Europea destinadas a simplificar os procedementos e reducir as cargas administrativas.
A Sala destaca que non consta que o prazo reducido resultase insuficiente nin que impedise a presentación de alegacións por parte do público. Así mesmo, considera que os estudos, informes sectoriais e probas periciais incorporados ao expediente permiten acreditar a avaliación dos hábitats, especies e humidais afectados polo proxecto.
Os maxistrados apuntan tamén que o proxecto foi modificado para evitar impactos e que inclúe medidas de conservación e seguimento. Pola contra, consideran que non existe proba pericial suficiente que acredite afectacións significativas atribuíbles ao parque eólico e descartan, en particular, que se demostrase “un risco certo e real de afectación a poboacións de lobo”.
Deste xeito, o tribunal conclúe que non existe base probatoria que permita cuestionar a suficiencia da avaliación ambiental realizada en relación coas autorizacións previa e de construción do parque eólico Bustelo. A sentenza non é firme, xa que contra ela cabe presentar recurso de casación ante a Sala Terceira do Tribunal Supremo.
No caso do parque eólico Coto Muíño, a Sección Segunda da Sala do Contencioso-Administrativo do TSXG denegou a medida cautelar solicitada para suspender as autorizacións administrativas previa e de construción, así como a declaración de utilidade pública do proxecto.
A Sala considera que os informes achegados polas partes non permiten concluír coa claridade necesaria que o mantemento das autorizacións vaia provocar prexuízos de difícil reparación. Os maxistrados sinalan ademais que, neste momento procesual e antes de analizar o fondo do asunto, non se poden desvirtuar os informes especializados emitidos durante a tramitación ambiental.
O tribunal entende que non se achegaron datos concretos capaces de cuestionar o criterio técnico favorable emitido no procedemento de avaliación ambiental, no que se analizaron os posibles efectos e impactos sobre o medio ambiente. Por este motivo, deixa para a resolución do fondo do recurso as cuestións relativas ás posibles afeccións ambientais, paisaxísticas e sobre o patrimonio cultural.
O TSXG lembra que a adopción de medidas cautelares en materia ambiental debe apoiarse en datos obxectivos que acrediten un risco de dano grave e irreparable. Neste caso, considera que non existe un estudo especializado que permita desvirtuar as análises realizadas polos técnicos sobre a avifauna, a hidroloxía, os efectos paisaxísticos ou a saúde pública.
A Sala tamén conclúe que, segundo a proba pericial achegada pola parte codemandada, non se acredita o fraccionamento nin a omisión da avaliación ambiental denunciados. O auto tampouco é firme, xa que contra el cabe presentar recurso de reposición.