Os administradores de fincas propoñen aos partidos políticos cinco medidas para mellorar o acceso á vivenda

O documento dedica tamén unha atención especial á adaptación da Lei de propiedade horizontal (LPH) ás novas necesidades residenciais
vivenda-recurso
17 Nov 2026

O Consello Xeral de Colexios de Administradores de Fincas de España (CGCAFE), do que forma parte o COAFGA, presentou aos grupos políticos cinco propostas para mellorar o acceso á vivenda, coincidindo coa proximidade das eleccións xerais do 29 de novembro. Entre as medidas destacan a división de vivendas de grandes dimensións, as segregacións e a creación de novos fogares mediante ampliacións ou a construción de novas plantas en edificios existentes.

A entidade elaborou un documento no que reclama que a vivenda ocupe un lugar prioritario na axenda política da próxima lexislatura. O Consello Xeral considera que a situación require unha política de Estado, coordinada entre as distintas administracións e mantida no tempo, que vaia máis alá das medidas puntuais e dos cambios lexislativos asociados a cada mandato.

Desde a Comisión Lexislativa do CGCAFE sinalan que o acceso á vivenda é un problema estrutural que precisa de acordos políticos duradeiros e actuacións que permitan aumentar de maneira efectiva o número de inmobles dispoñibles. A organización defende que non abonda con regular o mercado, senón que é necesario actuar sobre a oferta, o alugueiro, a seguridade xurídica e a adaptación do parque inmobiliario ás novas necesidades residenciais.

A primeira das propostas consiste en impulsar un Pacto de Estado pola Vivenda que garanta unha estratexia estable e a longo prazo, independentemente dos cambios políticos. Este acordo debería incluír a creación dun organismo público promotor de vivenda e xestor estratéxico do solo, encargado de coordinar a mobilización de terreos públicos e privados e facilitar a construción de vivendas a prezos alcanzables mediante fórmulas de colaboración público-privada.

O CGCAFE tamén considera prioritario simplificar os procedementos de planeamento urbanístico e axilizar a concesión de licenzas de construción e rehabilitación, xa que os prazos administrativos poden atrasar durante anos o inicio de novos proxectos residenciais. A mobilización de solo, a promoción de vivenda protexida e o establecemento de prezos taxados formarían parte desta estratexia para ampliar a oferta.

No ámbito do alugueiro, a entidade reclama recuperar a seguridade xurídica e o equilibrio entre os dereitos das persoas propietarias e das inquilinas. Para iso, considera necesario establecer un marco normativo estable e previsible que evite cambios lexislativos continuados que xeren incerteza e poidan reducir a oferta de vivendas destinadas ao arrendamento.

Ademais, propón contar con procedementos xudiciais eficaces que permitan recuperar os inmobles en prazos razoables cando se produzan impagamentos, rematen os contratos ou se incumpran gravemente as condicións acordadas. Ao mesmo tempo, defende que a protección das persoas e familias vulnerables debe corresponder ás administracións públicas, mediante políticas sociais e alternativas habitacionais adecuadas.

A organización subliña que a protección das persoas inquilinas e das familias vulnerables é compatible coa defensa dos dereitos das persoas propietarias. Neste sentido, considera que as administracións deben garantir unha resposta residencial a quen a precise, sen trasladar esa responsabilidade pública aos particulares que deciden poñer as súas vivendas en alugueiro.

Mobilizar as vivendas baleiras e adaptar a Lei de propiedade horizontal

Outra das medidas pasa por incorporar ao mercado do alugueiro habitual as vivendas baleiras mediante incentivos que favorezan a súa posta a disposición de maneira voluntaria. Entre as propostas figuran beneficios fiscais, garantías públicas fronte aos impagamentos, seguros para cubrir posibles danos, axudas para rehabilitar inmobles que non reúnen as condicións de habitabilidade e programas públicos de intermediación.

O Consello Xeral considera que estas actuacións, acompañadas de alternativas residenciais para as persoas arrendatarias que realmente as necesiten e de medidas eficaces fronte ás ocupacións ilegais, permitirían recuperar parte das vivendas desocupadas e aumentar a oferta nun prazo menor que o necesario para construír novas promocións.

O documento dedica tamén unha atención especial á adaptación da Lei de propiedade horizontal (LPH) ás novas necesidades residenciais. O CGCAFE propón facilitar, sempre que as condicións técnicas e urbanísticas o permitan e existan as garantías xurídicas necesarias, a división de vivendas de grandes dimensións, as segregacións e a creación de novos fogares mediante ampliacións ou novas plantas en edificios xa construídos.

A entidade considera que estas actuacións non deberían verse dificultadas por procedementos administrativos excesivamente complexos nin por taxas ou custos desproporcionados. Por iso, propón simplificar os trámites para modificar os títulos constitutivos e establecer reducións, bonificacións ou axudas para os gastos administrativos, notariais e rexistrais asociados.

Así mesmo, reclama revisar e ordenar o réxime de maiorías establecido na LPH para facilitar os acordos das comunidades de propietarios relacionados coa rehabilitación, a accesibilidade, a eficiencia enerxética e a modernización das instalacións comúns. O obxectivo é achegar maior claridade e seguridade xurídica e evitar que a complexidade dos procedementos dificulte actuacións necesarias para conservar e mellorar os edificios residenciais.

Desde o CGCAFE destacan que a propiedade horizontal non debe converterse nun obstáculo innecesario para crear ou ampliar o número de vivendas cando sexa posible desde o punto de vista técnico e urbanístico. Ademais, consideran que a experiencia directa dos administradores de fincas co funcionamento dos edificios e das comunidades de propietarios debe terse en conta á hora de deseñar as políticas públicas de vivenda.

Menos trabas administrativas e planificación a longo prazo

A quinta liña de actuación céntrase na redución das trabas administrativas e na planificación dunha política de vivenda a longo prazo. O Consello Xeral considera necesario revisar os procedementos que dificultan sen xustificación a construción, a rehabilitación de edificios, os cambios de uso e a transformación do parque inmobiliario existente.

En concreto, propón facilitar a conversión en vivendas daqueles locais comerciais que perderon a súa funcionalidade ou interese comercial, sempre que o cambio sexa compatible co planeamento urbanístico e se poidan cumprir as condicións técnicas, de seguridade, salubridade e habitabilidade esixibles. Para iso, considera conveniente revisar os requisitos administrativos ou técnicos que non acheguen unha protección efectiva adicional e que, pola contra, dificulten estas transformacións.

A entidade reclama tamén unha maior coordinación entre as administracións estatal, autonómica e local, así como a creación de mecanismos que permitan avaliar periodicamente os resultados das políticas públicas.

O CGCAFE conclúe que España precisa unha política de vivenda baseada na estabilidade, a planificación e a colaboración institucional. A organización defende que as solucións deben combinar a construción de novos fogares coa mobilización dos xa existentes, a rehabilitación dos edificios e un marco xurídico que xere confianza. Para iso, considera imprescindibles os acordos a longo prazo e a avaliación dos resultados, fronte á sucesión continua de medidas conxunturais.

1.2903850078583